Gençlik… Hayatın en diri, en arayışta ve en şekillenmeye açık dönemidir. Bir medeniyetin geleceği, gençlerinin hangi değerlerle yoğrulduğuna bağlıdır. Eğer gençlik sağlam bir inanç, güçlü bir ahlak ve yüksek bir gaye ile beslenirse toplum ayağa kalkar; aksi halde savrulmalar kaçınılmaz olacaktır. Bu noktada İslam, gençliğe yalnızca kurallar sunan bir din değil; anlam, istikamet ve şahsiyet kazandıran bir hayat nizamıdır.

Arayış

Modern çağın gençliği; hızın, tüketimin ve dijital dünyanın kuşatması altında olduğu aşikârdır. Kimlikler geçici, değerler tartışmalı, rol modeller çoğu zaman yüzeyseldir. Oysa genç; ruh ve derinlik ister. Sadece eğlenmek değil; inanmak, bağlanmak ve bir anlam uğruna yaşamak ister.

İşte tam bu noktada İslam, gence “Nereden geldin? Niçin yaşıyorsun? Nereye gidiyorsun?” sorularını sormasını sağlar ve ardından bu soruların doğru cevaplarını ciddi bir tefekkür mekanizması ile ancak İslam’da bulabileceğini beyan eder.

Kur’an’ın rehberliği ve Peygamber Efendimiz ’in örnekliği, gençliğe hem ideal hem de yöntem sunmaktadır. Hz. Muhammed (sav), gençlere değer vermiş ki özellikle onların hayatlarına tevhit ile gerçek manayı kazandırmıştır. Ve onların enerjisini bastırmak yerine yönlendirmiştir. Genç sahabeler, İslam’ın ilk yıllarında en ağır sorumlulukları üstlenmiş, ilimde, cesarette ve fedakârlıkta örnek olmuşlardır.

İslam ile yoğrulmuş gençlik;

• İnançta sağlamdır. İnancı, moda akımlara göre değişmez.
• Ahlakta derindir. Doğruluğu, emaneti ve merhameti hayatının merkezine alır.
• Sorumluluk sahibidir. Sadece kendini değil, ümmetini ve insanlığı düşünür.
• Çalışkandır. “İki günü eşit olan ziyandadır” şuuruyla üretir, öğrenir ve gelişir.

Bu gençlik tipi, edilgen değil etkin/etkendir.

Şikâyet eden değil çözüm üreten; tüketen değil inşa eden bir nesildir.

İslam, gence dünyadan el etek çekmeyi değil; dünyayı adaletle imar etmeyi öğretir.

Aile ve Toplumun Rolü

Gençliğin İslam ile yoğrulması sadece bireysel çabayla olmaz. Aile, ilk mekteptir. Sevgiyle öğretilen bir namaz, güzel örnekle kazandırılan bir ahlak, uzun nasihatlerden daha etkilidir. Eğitim kurumları ise bilginin yanında değer aktarımını ve bu değerlerin kaynağının Vahiy ve Sünnetten olduğunu beyan etmesi elzemdir.

Unutulmamalıdır ki eşya boşluk kabul etmediği gibi gençlik de boşluk kabul etmez. Eğer biz gençlerin gönlünü hakikatle doldurmazsak, başkaları gelip o boşluğu başka fikirlerle doldurur. Batıl fikirlerin açtığı onulmaz yaraları tedavi etmek de yine şuurlu Müslümanlara düşecektir.

Güçlü bir çağrı;

Gençliğin İslam ile yoğrulması, geçmişe dönmek değil; köklerinden güç alarak geleceği kurmaktır. Evet; İstikbal köklerdedir…

İnancını bilen, çağını tanıyan ve sorumluluk üstlenen bir gençlik; sadece kendi hayatını değil, bir medeniyetin kaderini değiştirip bu yönü Vahye ve Sünnete çeviren bir gençlik.

Bugün yapılması gereken, gençliğe güvenmek ve onları İslam’ın rahmet ve hikmet iklimiyle buluşturmaktır. Çünkü sağlam bir gençlik, sağlam bir yarının en büyük teminatıdır.